چم شده باز؟ چرا بهانه میگیرم؟ نه حوصلهی کتاب خوندن دارم، نه حوصله فیلم دیدن و نه دلِ گوش دادن به یک تکه موسیقی ناب.
بیتاب دیدن مادرم. دلم برای استاد تنگ شده. عجیب هوای دیدن بانو توی وجودمه. محسن هم که از بس برای اومدن بدقولی کرده، دیگه رسماً امیدی به اومدنش ندارم.
حس غریبیه. چیزی [...]
این روزها اگر سری به مراکز خرید، از فردوسی تا میلاد نور بزنید، تنپوشهای مختلفی میبینید. پوشاکی که با قیمتهای عجیب و غریب که از جنبه قیافه و قواره، دو سه سور اساسی به زیرپوشهای مارک کاپیتان پدربزرگهایمان زدهاند. ما هم با کمال افتخار میخریم و میپوشیم و فخر هم میفروشیم. تی-شرتهایی که هر نوشته [...]
روزی که خرید مادر، کیف مدرسه
قرمز، چمدانی، کلاس اول، با کلید
روزی که سخت حل میشد اصل هندسه
دبیر همدانی، صد کاروان شهید
روزی که مُرد خواهد جان بچهگی
روزی که حسرت بر تو واجب است پای نشئهگی
روزی که رفت بر باد ، روزی که ماند در یاد
شهر کلان که روزی، علیآباد باد…
روزی که رفت از یاد، روزی که [...]
همین!
پ.ن. این عکس رو صلوة ظهر گرفتم. ساری.
توی هوایی که از فرط گرما، تن دوربین هم به عرق نشسته بود…
نمایشگاه کامپیوتر، غرفه ۱۲۰، گستره فناوری سیکا…
اینترنت وایرلس، جاوید و یه تجربه جدید…
تا ۲۷ام اینجاییم…
دم ظهر، خسته، گشنه، استاد محترم هم نیومده… یکی از طرف من چندتا فحش بده. اینجا خانواده نشسته D:
آخ اگه شاهچراغ بطلبه…
هنوز و همیشه به شدت اعتقاد دارم زندگی مثل یک موج سینوسیه. گاهی بالای بالایی، گاهی به کلّه میخوری زمین…
فقط خودم میدونم که الان کجای نمودارم…
مسمومیت شدید، حال بد، تب و صرف فَرَغَ در باب استفعال.
فقط میتونم بگم : واژگونم…
ادب قدرت ، ادب عدالت
در “ادب قدرت ، ادب عدالت” بازیگران بزرگ همچنان قدرت و عدالتند که دمی از پرسیدن و چالش کردن باز نمیایستند و پارهای از پاسخها به این پرسشگران پرشور، درونمایهی این دفتر را آفریده است. به ویژه پیوند میان ادب صدق و ادب عدل از نکتههاییست که ما را در کشف معنای عدل و در تحقق مفاد آن کمک بسیار تواند کرد…
