عبدالکریم سروش
لیبرالیسم که در فضای مه آلود سیاسی جامعهی ما این همه مطعون و مذموم افتاده است، حامل پیامی معرفت شناسانه است که یقین را امری دیریاب بل نایاب میداند و اذا همه آدمیان جایزالخطا را صلا میزند تا با فرونهادن باد نخوت از سر فروتنانه بر سر سفره معرفت بنشینند…
انگار عادت کردهایم به راحت از دست دادن هرآنچه که دوستش داریم. وقتی توی تاکسی نشستهای و خبر توقیف یکی از قدَر ترین روزنامههای ایران رو میشنوی و فقط سری تکان میدهی و زهرخندی میزنی…
عادت تلخیست!
یا علی مددی!
بالاخره اتفاقی که منتظرش بودیم افتاد. فرزاد خان حسنی رفت قاطی باقالیا…
گرچه توی این مُلک گل و بلبل که دوستان عزیز نه تحمل طنز دارند و نه کاریکاتور و نه انتقاد، اصلاً اتفاق عجیبی نبود…
اولین بار بود که از دیدن امیرحسین مدرس اینقدر ناراحت میشدم. وقتی گفت حال فرزاد حسنی خوب نیست یاد مجله توفیق [...]
یکم: اسمش سندروم بیقراری پاهاست. اهل علم بهش میگن Restless Legs Syndrome. وقت خواب، وقتی چشمهات تازه داره گرم میشه شروع میشه. نه درد، نه سوزش، نه خارش. فقط انگار… انگار… پاها دلدل میکنن. دلت میخواد پاهات رو بکنی و با خیال راحت بخوابی. تا حالا که تو اینترنت براش درمانی پیدا نکردم. خدا نصیب [...]
آب حیات است، پدر سوخته
حبّ نبات است، پدر سوخته
آب شود گر به دهانش بری
توت هرات است، پدر سوخته
سخت بود ره به دلش یافتن
حصن کلات است، پدر سوخته
تنگ دهان، موی میان، دل سیاه
عین دوات است، پدر سوخته
با همه ناراستی و بــد دلی
خوش حرکات است پدر سوخته…
پ.ن : نداریم!
چند روزیست که رسیدم تهران. زنگی به شدت آرومه. صبح زود از خواب بلند میشیم، قدمی میزنیم. صبحانهای میخوریم و به معنی واقعی کلمه زندگی میکنیم. یا توی خونه از خجالت آرشیو فیلمم در میام یا تا لنگ ظهر توی شهرکتاب نیاوران وول میخورم. اینقدر توی شهرکتاب چرخیدم که بعضی مشتریها جای کتابها رو از [...]
نمایشگاه کامپیوتر، غرفه ۱۲۰، گستره فناوری سیکا…
اینترنت وایرلس، جاوید و یه تجربه جدید…
تا ۲۷ام اینجاییم…
دم ظهر، خسته، گشنه، استاد محترم هم نیومده… یکی از طرف من چندتا فحش بده. اینجا خانواده نشسته D:
آخ اگه شاهچراغ بطلبه…
هنوز و همیشه به شدت اعتقاد دارم زندگی مثل یک موج سینوسیه. گاهی بالای بالایی، گاهی به کلّه میخوری زمین…
فقط خودم میدونم که الان کجای نمودارم…
مسمومیت شدید، حال بد، تب و صرف فَرَغَ در باب استفعال.
فقط میتونم بگم : واژگونم…
ادب قدرت ، ادب عدالت
در “ادب قدرت ، ادب عدالت” بازیگران بزرگ همچنان قدرت و عدالتند که دمی از پرسیدن و چالش کردن باز نمیایستند و پارهای از پاسخها به این پرسشگران پرشور، درونمایهی این دفتر را آفریده است. به ویژه پیوند میان ادب صدق و ادب عدل از نکتههاییست که ما را در کشف معنای عدل و در تحقق مفاد آن کمک بسیار تواند کرد…
