
هنوز و هميشه به شدت اعتقاد دارم زندگي مثل يك موج سينوسيه. گاهي بالاي بالايي، گاهي به كلّه ميخوري زمين…
فقط خودم ميدونم كه الان كجاي نمودارم…
مسمومیت شدید، حال بد، تب و صرف فَرَغَ در باب استفعال.
فقط میتونم بگم : واژگونم…
روزی که نه کلاس داری، نه ماشین داری، نه درس داری، نه کسی خونه هست، نه تلویزیون برنامه داره…
توی همچین روزی لم میدی رو کاناپه و مجموعه داستانهای کوتاه جناب آقای کافکا رو میخونی!
نتیجه گیری: گشتیم نبود…
پ.ن: سیستم گوارش بدجور ویروسی شده. به یک آنتی ویروس خفن نیازمندیم.
غُرم مياد. دلم گرفته. حوصلهی خودم رو هم ندارم. يه گوشه نشستم و خودم رو مثلاً سرگرم كردم…
الان فقط دلم میخواد اونجا باشم…
دوره دندونپزشکی تموم شد. ترمیم ۱ دندون شکسته، پر کردن ۴تا دندون و جرم گیری. رسماً ضعف اعصاب گرفتم. بند بند تنم داره میلرزه…
راستی؛ دوست خوبم دکتر نوابی عزیز، از صمیم قلب به خاطر صبر و حوصله و زحمتی که کشیدید ممنونم.
سبز باشید
سلام
بد نیست بعضی وقتها آدوم به دنبال اسم یا فامیل خودش تو اینتر نت بگرده و وبلاگ جالبی مثل این رو از موتور سرچ با تاریخ ۲۰۰۳ پیدا کنه دنبال کنه تا به مرحوم دات کام برسته
از نوشته های شما خوندم
و لذت بردم
امید وارم سلامت باشی
راستی ما که هاست داریم چطور میتونیم بلاگمون رو به اون منتقل کنیم؟!
سلام بعله چه حسيه…. كجايي نيستي پيدات نيست…. منم خوبم هي بدنيستم زير سايه شماييم….:D