الهی شکر. بالاخره آمد. یک ماه و نیم بود که ندیده بودمش. بدجور دلتنگش بودم. الان اینجاست. همینجا. کنار من نشسته. همان شانههای افتاده و همان لبخندههای آرام و همان نگاههای مهربان.
آرامش غریبی دارم. برادرم نیست، ولی برادر وار دوستش دارم…
نشستهایم. صدای تار در خانه پیچیده. دلنشین، مثل نگاهش.
چقدر حرف برای گفتن داریم. حرفهای شیرینی کنار فنجانهای تلخ قهوه…
دوستش دارم…
یا علی مددی
۴ نظر
ارسال نظر
نمایشگاه کامپیوتر، غرفه ۱۲۰، گستره فناوری سیکا…
اینترنت وایرلس، جاوید و یه تجربه جدید…
تا ۲۷ام اینجاییم…
دم ظهر، خسته، گشنه، استاد محترم هم نیومده… یکی از طرف من چندتا فحش بده. اینجا خانواده نشسته D:
آخ اگه شاهچراغ بطلبه…
هنوز و همیشه به شدت اعتقاد دارم زندگی مثل یک موج سینوسیه. گاهی بالای بالایی، گاهی به کلّه میخوری زمین…
فقط خودم میدونم که الان کجای نمودارم…
مسمومیت شدید، حال بد، تب و صرف فَرَغَ در باب استفعال.
فقط میتونم بگم : واژگونم…
ادب قدرت ، ادب عدالت
در “ادب قدرت ، ادب عدالت” بازیگران بزرگ همچنان قدرت و عدالتند که دمی از پرسیدن و چالش کردن باز نمیایستند و پارهای از پاسخها به این پرسشگران پرشور، درونمایهی این دفتر را آفریده است. به ویژه پیوند میان ادب صدق و ادب عدل از نکتههاییست که ما را در کشف معنای عدل و در تحقق مفاد آن کمک بسیار تواند کرد…
حالا نمی شد بدون کوفت ما رو بدرقه کنی؟ خیالی نیست!
مرا عهدی است با جانان که تا جان در بدن دارم
هواداران کویش را چو جان خویشتن دارم
پس به احترام دوست مشترک عزیزمان لینک دادم. چاکر حافظ و دوستاش هم هستیم دربسسست!
چه تفاهمی, منم کرمانی هستم.
ای بابا! ها!!! منم دوستش می دارم!
به نظر آشنا می رسن !