مدتی بود هیچ موسیقی راضیام نکرده بود. هیچ آهنگی به روحم نمینشست. ضربآهنگ گمشدهای داشتم…
زمزمهای شنیده بودم از همکاری سیدعماد توحیدی و علیرضا افتخاری… هنوز نوای “کولیکوبی” و “ذوالجناح” در اعماق ذهنم طپش داشت که “قلندروار” آمد…
مست شدم، رقصیدم، بغض کردم و لذت بردم… این است معنای هرچه از دل براید، لاجرم بر دل نشیند…
پ.ن: بهانهی دلنشینی بود برای آشتی با افتخاری…
یا علی مددی
۳ نظر
ارسال نظر
نمایشگاه کامپیوتر، غرفه ۱۲۰، گستره فناوری سیکا…
اینترنت وایرلس، جاوید و یه تجربه جدید…
تا ۲۷ام اینجاییم…
دم ظهر، خسته، گشنه، استاد محترم هم نیومده… یکی از طرف من چندتا فحش بده. اینجا خانواده نشسته D:
آخ اگه شاهچراغ بطلبه…
هنوز و همیشه به شدت اعتقاد دارم زندگی مثل یک موج سینوسیه. گاهی بالای بالایی، گاهی به کلّه میخوری زمین…
فقط خودم میدونم که الان کجای نمودارم…
مسمومیت شدید، حال بد، تب و صرف فَرَغَ در باب استفعال.
فقط میتونم بگم : واژگونم…
ادب قدرت ، ادب عدالت
در “ادب قدرت ، ادب عدالت” بازیگران بزرگ همچنان قدرت و عدالتند که دمی از پرسیدن و چالش کردن باز نمیایستند و پارهای از پاسخها به این پرسشگران پرشور، درونمایهی این دفتر را آفریده است. به ویژه پیوند میان ادب صدق و ادب عدل از نکتههاییست که ما را در کشف معنای عدل و در تحقق مفاد آن کمک بسیار تواند کرد…
دوست خوب بهانه خوبی برای همه ما بود…آشتیت مبارک
این کار نشون داد که هم میشه علمی کار کرد هم ارتباط با مخاطب برقرار کرد ارزش چنین کارهایی بسیار زیاد تر از کار های صرفا علمیه. قدر ذوق توحیدی و انعطاف صدای افتخاری رو باید دونست.
واقعا عالی بود این اثر فوق العادست