بیشتر از یک هفتهست که مادرم رو ندیدم. وقتی توی ایستگاه بوسیدمش، اصلاً حواسم نبود که روز مادر قراره پیش هم نباشیم. بغض غریبی دارم؛ شاید یک جور دلتنگی…
حس غریبیست حسّ نبودن مادر : بغض، عجز، تنهایی…
دعا کنیم باشند. همیشه باشند، که لحظهای نبودنشان، مثل جدا کردن آب از ماهیست…
یا علی مددی
۲ نظر
ارسال نظر
نمایشگاه کامپیوتر، غرفه ۱۲۰، گستره فناوری سیکا…
اینترنت وایرلس، جاوید و یه تجربه جدید…
تا ۲۷ام اینجاییم…
دم ظهر، خسته، گشنه، استاد محترم هم نیومده… یکی از طرف من چندتا فحش بده. اینجا خانواده نشسته D:
آخ اگه شاهچراغ بطلبه…
هنوز و همیشه به شدت اعتقاد دارم زندگی مثل یک موج سینوسیه. گاهی بالای بالایی، گاهی به کلّه میخوری زمین…
فقط خودم میدونم که الان کجای نمودارم…
مسمومیت شدید، حال بد، تب و صرف فَرَغَ در باب استفعال.
فقط میتونم بگم : واژگونم…
ادب قدرت ، ادب عدالت
در “ادب قدرت ، ادب عدالت” بازیگران بزرگ همچنان قدرت و عدالتند که دمی از پرسیدن و چالش کردن باز نمیایستند و پارهای از پاسخها به این پرسشگران پرشور، درونمایهی این دفتر را آفریده است. به ویژه پیوند میان ادب صدق و ادب عدل از نکتههاییست که ما را در کشف معنای عدل و در تحقق مفاد آن کمک بسیار تواند کرد…
دروغ میگی مثل چی …
من که میدونم از نبودن ننت ذوق مرگ شدی .
تازه شاکی هم هستی که چرا دارن زود بر میگردن … ها
راست میگی. من میفهمم تا حدودی داری چی میگی.
ولی این “عالیجناب ترده” چی میگه؟ راست میگه؟